De eerste keer live wedstrijden zien, alle grote korpsen bekijken en in een enorm gevuld stadion in Kansas de finals kijken. We vertrokken uit Nederland, het was ongeveer net zo koud als op Koninginnedag 2010, 10 graden of zo. Een enorme groep mensen die voor het eerst als Drumcorps de oversteek gingen maken. 1988 bleek in de USA en Canada een van de heetste zomers ooit te zijn. Nou dat hebben we geweten.
De eerste repetitie gewoon zoals we in Nederland gewend zijn, niet zeuren gewoon gaan. Maar na enkele minuten werden sommige intervallen wel wat groot. Dan lag er weer een lid op zijn/haar giegel van de warmte. En dat tijdens de warming-up al. Misschien een beetje het schema aanpassen? Laten we dat maar doen. Veel water werd aangeleverd en de schema’s werden afgestemd op het weer wat we in de eerste paar dagen echt niet gewend waren.
Een geweldige ervaring was het. Eigenlijk is iedere tour iets om nooit te vergeten. Een optreden midden op de dag in Olathe. Amerikanen hoofdschuddend kijkend naar die rare buitenlanders in hun warme uniformen met 44 graden aan het optreden. Tja, in je moeder was het ook 37 graden dus wat zeuren jullie nou, dat hebben jullie ook 9 maanden volgehouden. Jullie zien dat de eerste tour best wel leerzaam was. Dat hebben we in de volgende tours wel anders aangepakt. Maar onvergetelijk was het zeker.
Ondanks het best wel strikte repetitieschema was er ook veel tijd voor ontspanning toen. Het plaatselijke zwembad, grenzend aan het veld, vond het prima als we af en toe even een duik kwamen nemen. Ik zie nog de angst op de gezichten van de zwemmers toen er honderd leden bij een break een duik kwamen nemen. Plons, zwembad vol. Niet met water maar met mensen. Hilarisch.
Ook de wedstrijden waren geweldig. We waren het eerste drumcorps uit Nederland die in Amerika mee deed. Het publiek vond het geweldig. Een korps uit het oude Europa zonder een idee te hebben waar het lag. Wat komt er uit Nederland werd er dan gevraagd. Nou Heineken bv. No Heineken is not Dutch, that’s American. Ok, nou Shell bv. No that’s English. En zo ging het maar door. Dus ik zeg ok, we zijn er niet trots op hoor, maar zonder de Nederlanders hadden jullie geen slavernij kunnen hebben. Meestal werd het dan wat stiller want daar waren ze, terecht natuurlijk, niet trots op. En om eerlijk te zijn ik ook niet.
1988 was dus een onvergetelijk jaar. Een prachtig korps, de Madison Scouts, kwam naar Nederland, Beatrix’ ging naar Amerika, we werden Kampioen, het Nederlands elftal werd Europees Kampioen, maar voor mij was 1988 het halen van een injectie, een drumcorps injectie!!! Ik was voorgoed geïnfecteerd!!!
Via facebook en de alumni organisatie krijg ik steeds meer contact met mensen uit ondermeer die tijd. Echt super. Wel vragen sommige mensen aan mij, wat is Alumni precies? Tja officieel een oud student. Maar wij gebruiken het voor oud lid. Je hebt bij Beatrix’ en Jong Beatrix tenslotte veel geleerd. En oud lid klinkt meteen zo, ja wat moet ik zeggen, ehh oud. En als je in je middelbare leeftijd zit of nog ouder bent dan ligt dat wat gevoelig. Opeens kreeg ik meer begrip voor onze keuze.
Op 10 juli gaan we een Reünie houden voor de totale Vereniging Beatrix Korpsen. Leuk om herinneringen als hierboven en andere op te halen. Meld je aan via Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. .
Henk
| < Vorige | Volgende > |
|---|
- Beatrix
