De DCI 2010 competitie is voorbij en is nu alleen nog maar een herinnering. Wat was het weer leuk, gezellig en vooral genieten van op en top drumcorps! Dit seizoen gaat zeker in mijn top 2 en ik heb tot nu toe 6 seizoenen live gezien. Ik denk wel dat er over dit seizoen nog lang nagepraat zal worden, want er zijn weer genoeg onderwerpen om over te discussiëren.
Allereerst het stadion zelf. DCI heeft het Lucas Oil stadion toegewezen als het Drumcorps stadion van de komende 7 jaar heb ik begrepen. En dat lijkt een goede keuze. Een aangename temperatuur binnen, de mogelijkheid om het dak dicht te doen (of zal ik zeggen open te doen), genoeg zitplaatsen voor Volendam, Barendrecht en Stadskanaal bij elkaar, grote duidelijke schermen, veel faciliteiten en accommodaties om het stadion heen (hotels, bars, restaurants, mall, public transport). Je zou zeggen wat wil je nog meer? Nou, het antwoord is Drumcorps! Het geluid en zicht zijn eigenlijk alleen goed als je bovenaan Vak 140 zit. Voor de rest blijft het behelpen voor de echte drumcorpsfan. Zeker op de derde en vierde ring is het geluid gewoon slecht. En dan was er de belofte om het dak open te doen, maar door de hoge temperatuur werd daar maar vanaf gezien. Jammer hoor…
Waar ik dus echt een hekel aan heb is de ontwikkeling van elektra en de versterking van al het instrumentarium. Ja, je leest het goed want niet alleen de pit mag versterkt worden, maar eigenlijk gewoon alles wat je op het veld kunt meeslepen. Teal sound met een complete rockband inclusief 11 minuten gitaarsolo (afschuwelijk), Cavaliers met 3 soprano’s door een microfoon waardoor de rest van het corps echt wegviel (hebben ze echt niet nodig), en geluidsmannen die niet begrijpen dat als je de boel te hard zet, het gewoon niet mooi is! Daar komt nog bovenop dat er bij Phantom en Carolina Crown gewoon 6 minuten gekraak uit de boxen kwam omdat er te weinig power was, en als klap op de vuurpijl een optreden van Jersey Surf waarbij iemand heel melodieus op de synthesizer aan het soleren was terwijl de aansluiting defect was. Je hoorde slechts 12 maten lang een cymbal waar eigenlijk een mooie ballad ten gehore gebracht moest worden.
Het niveau van de top 12 vond ik ongelooflijk hoog. Nou ben ik geen judge, maar ik heb er toch wel redelijk kijk op hoe moeilijk of juist hoe veilig bepaalde stukken zijn. Het valt gewoon op dat er heel veel risico wordt genomen met alle aspecten van drumcorps. Dat is natuurlijk een goede ontwikkeling en de competitie wordt alleen maar sterker door. Ik vraag me af of dit volgend jaar weer doorzet, want het lijkt wel of er grenzen zijn bereikt. Al moet ik zeggen dat dit waarschijnlijk de grenzen van mijn eigen voorstellingsvermogen zijn… Ik ben benieuwd naar volgend jaar.
De Pre-shows waren geweldig! Dit is niet nieuw (ik refereer even aan de opkomst van Phantom in 2008), maar het blijft leuk om een corps al te zien beginnen voordat de stadion speaker het corps heeft aangekondigd. Bijna alle corps hadden dit jaar wel iets van een pre-show (tip: Carolina Crown!!), behalve Blue Devils. De Stadion Speaker wordt vooraf gevraagd om op een bepaald moment de show en het corps tijdens de pre-show aan te kondigen. Het effect is dan erg gaaf, kijk eens naar BlueCoats 2008 of Boston 2008. Helaas gingen de aankondigingen dit jaar verre van vlekkeloos, maar op finals heb ik geen fouten gehoord.
En dan nog iets wat we in Nederland (oh nee, Europa) niet gewend zijn: liggen op het veld. De gehele top twaalf heb ik wel zien liggen knuffelen met het gras. Of minimaal een moment met je knieën op de grond. Ik ben benieuwd of we deze trend gaan tegenkomen op de DCE contestvelden, maar ik betwijfel het.
Het opnoemen van de scores vond ik belachelijk. Voor wie het niet heeft meegekregen, eerst werd de nummer 12 en 11 omgeroepen (with a score of 88.35………The Glassmen), ineens werd tussendoor een caption prize omgeroepen (The caption award for Best Guard goes to……Blue Devils). Daarna de nummer 10 en vervolgens de best visual award. Zo werd de hoop op een terechte kampioen wel erg snel in de kiem gesmoord. Want bij de scores van de top 2 waren alle captions al vergeven, en ik heb nog nooit meegemaakt dat een corps zonder caption awards (dit jaar de Cavaliers) alsnog kampioen wordt. Ik hoop dat dit een eenmalig grapje was en dat we dit niet bij DCE gaan zien.
En dan het gezamenlijke nummertje, dat blijft toch ook wel een hoogtepunt van Finalsnight. Het andere filmpje is van de Star of Alumni die even langskwamen om hun decibellen de tribune in te smijten….wat is drumcorps toch heerlijk.
Door: Steven
| < Vorige | Volgende > |
|---|
- Beatrix
wordt het niet tijd voor Trix om een Alumni Corps op de been te brengen?
Heerlijk met Cruis'n for a bluesing, Lift the Wings, third wind en The Dargasson!!