Eerlijk gezegd kon het me vroeger niet boeien om een hele avond naar al die groepen met oorverdovend geluid te moeten kijken en luisteren. Wat een verademing was deze middag en avond. Een geluidsniveau waarbij je niet met suizende oren uit de zaal komt en de muziek niet zwaar vervormd uit de speakers komt. Vroeger waren alleen de top guards uit de hoogste divisie in mijn ogen het kijken waard. Nu geven bijna alle guards een leuk programma. Een grote verscheidenheid aan thema’s en muziek waardoor het ook niet meer allemaal op elkaar lijkt. Prima!
Helaas hadden onze eigen groepen niet echt hun middag\avond. Zeker bij Beatrix’ was de concentratie niet optimaal. Zelden zoveel sabels en vlaggen zien vallen tijdens een contest. Dit vertaalde zich in een voor mij teleurstellende 2e plaats.
Ook het percussion gebeuren vond ik zeer verrassend. Niet meer statisch, stilstaand je kunstje doen, maar een show lopen op hoog tempo tijdens het spelen. “Blast voor percussion!”. Dat dit nog in de kinderschoenen staat bleek nog wel uit de wat slordige uitvoeringen maar het was dan ook de eerste contest voor deze groepen dit jaar. De ontwikkeling vind ik uiterst positief. Colorguard Nederland zal een echte etenspauze moeten inlassen, want beide disciplines zijn het kijken en luisteren waard. Colorguard is in Nederland de afgelopen jaren volwassen geworden en indoor percussion is hard op weg die kant op te gaan. Ik kan iedereen die ooit is afgehaakt aanraden weer eens te komen kijken en zich te laten verrassen door wat nu door de groepen wordt geboden. Mijn finalskaart is besteld.
Herman van der Straten
| < Vorige | Volgende > |
|---|
- Beatrix
