OUT OF THE BLUE: DYONNE STOFMEEL

- Stel jezelf even voor:
Ik ben Dyonne Stofmeel uit Lelystad.

- Wat doe je bij Beatrix’?
Winter- en zomerguard

- Hoeveel uur per week oefen je thuis?
Dat wisselt per week. Ik heb vaak mijn materiaal niet thuis, maar ik oefen en herhaal in ieder geval de dansen en heel veel in mijn hoofd! Vaak oefen ik ook voor de training nog even met materiaal.

- Hoe ken je Beatrix’?
Eerst kwam ik via Laura (ook van de guard) bij Avant Courir terecht en wanneer je Avant Courir kent, ken je Beatrix’ ook direct. Daar kreeg ik ook les van (oud)-Beatrixleden.

- Ben je voor Beatrix’ ook lid geweest van een muziekvereniging? Zoja, waar en hoelang?
Ik heb dus 2 seizoenen bij Avant Courir gelopen. Daarvoor ben ik jaren lid geweest van Showband ’78 uit Lelystad, als majorette en heb ik daarna 5 jaar getwirld, maar op mechanische muziek.

- Wat vind je zo bijzonder aan Beatrix’?
DE PASSIE. Toen we met de hele club op trainingsweekend in het rondje van de toeters zaten en de helft in tranen was, toen kreeg ik juist een glimlach op mijn gezicht. Dat heeft me echt geraakt!

- Wat is de reden dat je lid bent geworden van Beatrix’?
Ik was lid van de Open Class van Avant Courir, maar door het krimpen naar 9 leden werd besloten deze op te heffen. Toen Laura besloot door te gaan bij Beatrix’ en ik met haar mee kon rijden was de keuze snel gemaakt!

- Wat is volgens jou de kracht van Beatrix’?
Ik denk nogmaals de passie. Zonder die passie zouden leden denk ik niet bereid zijn ‘de offers’ te brengen die nodig zijn om het niveau neer te zetten dat Beatrix’ eigen is.

- Je krijgt ongetwijfeld wel eens vragen wat Beatrix’ nou precies is? Hoe leg jij het uit?
Gelukkig zijn we tegenwoordig gezegend met internet en Youtube. Meestal laat ik het gewoon ZIEN. Dit is toch niet uit te leggen??? Ik vind dit wereldje nou typisch zo’n geval van ‘niet met woorden te beschrijven’. Voor een contest uitnodigen is nog beter. Dan kunnen ze in plaats van het zien van filmpjes het eens meemaken. Mijns inziens twee totaal verschillende dingen.

- Op TW ben je van ’s ochtends 08.30 uur tot ’s avonds 22.00 uur aan het repeteren. Hiernaast heb je een paar uurtjes voor jezelf. Je gaat douchen, wat drinken en slapen, op naar de volgende zware dag. Veel mensen zouden je voor gek verklaren. Wat maakt dit toch zo gaaf?
Het resultaat. Je ziet letterlijk de vooruitgang met de dag groeien. Je haalt kleine succesjes doordat je al gauw een half liedje kunt lopen zonder setboekje bijvoorbeeld. Je bent superleergierig, nieuwsgierig naar het product en enthousiast om nieuw werk te leren. Daarnaast vind ik het allemaal super georganiseerd. Vervoer, slaapplek, zeer goed en overvloedig eten en drinken, een bar die constant geopend is, regelmatig pauzes, rust in de slaapzaal. Verder kun je het zelf ook zo leuk maken als je wilt. Bij de guard beschieten we elkaar bijvoorbeeld met snoepkettingen. Verder is er genoeg ruimte voor ontspanning tussendoor, maar ook bijvoorbeeld met de bonte avond en het paaseieren zoeken. Ik zal niet ontkennen dat het zwaar is. Dat is het, voor mij in ieder geval, zeker na die week Amerika. Maar of het nu erkend wordt of niet, ik vind het topsport en dat komt niet aanwaaien. Ik weet dat wat we neerzetten bloed, zweet en tranen heeft gekost en het feit dat we ons daar gezamenlijk doorheen slepen getuigd alleen maar van doorzettingsvermogen, passie en saamhorigheid.

- Je bent nu al even lid van Beatrix’. Hoe dacht je voordat je lid werd over Beatrix’ en hoe denk je nu over Beatrix’?
Ik denk dat dit al redelijk beschreven is door alle antwoorden heen.

- Heb je voor je lid werd gedacht het niet te gaan redden? Was dat nodig achteraf? Of denk je nu dat je het niet gaat redden?
Al jaren keek ik heel erg op tegen Beatrix’. Ik denk eerlijk gezegd dat ik niet snel uit mezelf had durven komen. Doordat Laura al lid was en ik niet meer bij Avant Courir terecht kon, heb ik de stap toch durven zetten. In de eerste maanden en eerlijk gezegd ook nog bij de eerste contests voelde ik me toch vreemd. Die vet goede mensen! Dat kan ik niet! Zij hebben jaren keihard gewerkt om dit niveau te bereiken en nu kom ik erbij… Haal ik hun niveau niet naar beneden? Maar niets daarvan is waar. Je bent gewoon hartstikke welkom. Uiteindelijk voel je alleen maar trots, op je guard, de prestaties, het product, en stiekem ook een beetje op jezelf. I made it and I’m part of it!

- Wat zou je willen zeggen tegen potentiële leden die twijfelen lid te worden omdat ze bang zijn dat ze niet goed genoeg zijn, het niet aankunnen etc?
Mijn ervaring is dat er niets van leden wordt gevraagd wat niet in hen zit. De staff is zeer professioneel en ervaren en ziet snel wat er in jou zit en dus uit je te halen is. Als zij dus iets van jou vragen, moet je het vertrouwen hebben dat zij weten dat je dat kunt en niet aan jezelf twijfelen. Daarbij, je hoeft niet in 1 jaar aan de top van je kunnen te zijn. Er is binnen Beatrix juist veel ruimte voor persoonlijke groei. Zo is er elk jaar weer een uitdaging voor jezelf en kan een ieder zijn eigen pad bewandelen.

Dyonne is over twee weken te zien in het laatste reguliere contest van Color Guard Nederland. Leeuwarden zal dan het toneel zijn voor The Magic Lane.