BEATRIX' 28-09-2009

Finals, de term welke bij mensen binnen de drum corps wereld automatisch zorgt voor adrenaline. Een seizoen lang is Finals het absolute richtpunt waar je al drum corps naar toe leeft. Zo ver weg als het meestal nog lijkt tijdens de open dagen, winter repetities en ensembles, training camps en de eerste visual repetities, zo snel is die dag waarop het moet gebeuren daar. Een groot stadion met een uitverkochte uitzinnige tribune; daarbuiten op de parkeerplaats een drukke boel met stands van korpsen en leveranciers van materialen. Nog iets verder van het stadion ligt een industrieterrein waar iedere straat en parkeerplaats wordt gebruikt als warm-up plaats. Overal waar je komt in de buurt van het stadion, kom je mensen uit “het wereldje” tegen. Er hangt een speciale soort spanning, een mengeling van competitie en prestatie, maar ook die van berusting dat het de laatste dag is met je maatjes op het veld. Al die emoties die heel de dag in en rondom het stadion zweven zorgen voor die adrenaline. En afgelopen zaterdag was het weer zover: de DCE Finals 2009.

Om half 8 vertrokken de bussen uit Hilversum richting Kerkrade. Van zenuwen was nog nauwelijks sprake, wat wellicht werd veroorzaakt door het vroege tijdstip. De busreis verliep lekker vlot ondanks de vele wegwerkzaamheden richting het Zuiden, totdat de afslag bij Eindhoven – waar de leden uit het Zuiden zouden worden opgepikt – werd gemist, met als gevolg een kleine omweg terug naar de afslag. Dus een kwartiertje later dan gepland reden de bussen voorbij het Roda stadion, maar nog ruim op tijd voor de warm-ups. De trucks werden uitgeladen, de hapjeskar geïnstalleerd, instrumenten gepoetst en de drums kregen nog een set verse vellen.

Tijdens de warm-up kwam langzaam maar zeker het besef dat dit de grote dag was. Gespannen gezichten, maar niet over de top. Een rot gevoel, maar toch ook wel lekker. En zo gingen de warm-ups ook een beetje: niet fantastisch, maar wel lekker. Het was duidelijk te merken dat de club hard heeft gewerkt richting deze dag en dat iedereen er zin in had.

Bij het stadion aangekomen gaven de leden elkaar nog snel even een knuffel, hand-shake of beuk, waarna we precies op tijd het veld opliepen. Het stadion was al lekker gevuld met publiek, en de jeugdkorpsen lieten zich ook lekker horen vanaf de leden tribunes. Dat de Finals iets specials zijn is te zien aan fans, want net als bij een voetbalwedstrijd kun je fans van bepaalde groepen herkennen aan de kleuren van hun outfits. Vakken met Rood, Oranje en Blauw zijn makkelijk te herkennen vanaf het veld, en het is dan ook een uitdaging om niet alleen je “eigen vak” te laten juichen tijdens de show door je prestatie op het veld, maar ook om te zien wat er gebeurt bij die “andere kleuren”. Het gejuich op zichzelf is al iets heel speciaals, want drum corps fans laten graag luidkeels horen of ze iets leuk vinden en ook hoe leuk. Iets wat al begint bij de opmars en stopt pas bij het verlaten van het veld. Kippenvel momentjes zijn dat.

De prelims run van Beatrix was niet onverdienstelijk. Geen grote problemen zoals tijdens DCN nog het geval was, maar ook niet de energie die van het veld spatte tijdens het MMF. Er waren vooral wat kleine persoonlijke foutjes, maar al met al was het een zeer nette run. Gezien de uitslagen van DCN 3 weken eerder en de gemaakte progressie sindsdien, was de club overtuigd dat een verbetering in score zichtbaar moest worden. Daar was het Beatrix deze dag om te doen, progressie. Uiteraard waren we ook benieuwd naar de ranking ten opzichte van de andere clubs, maar het meest belangrijke was onze eigen prestatie en verbetering. Met een score van 84.15 was de progressie zichtbaar, maar goed, de uiteindelijke 5e plaats deed stiekem toch wel een beetje pijn. Dat we geen favoriet waren voor de kampioens positive wisten we, maar het blijft een competitief spelletje dat drum corps en we hadden wel op meer gehoopt. Helaas dachten de juryleden er dus anders over.

Maar goed, tijd om te treuren is er niet op Finalsdag, want er zijn nogal wat zaken die je moet doen tussen de twee optredens door. Zo zijn er uiteraard de Finals van de Cadet Class waar Jong Beatrix een hele gave tweede plaats behaalde, met hun hoogste score ooit 81.7 en daarbij ook nog eens de Captions Best Brass en Best Guard! Verder werd deze dag uitgebreid stilgestaan bij het vertrek van Henk Rosendal. Een paar speeches, knuffels, tranen en een lang applaus waren de opmaat richting het moment waarop Henk werd benoemd als Ere-lid van Vereniging Beatrix Korpsen. Totaal onverwacht zoals hij het zelf verklaarde, maar een zeer mooi emotioneel moment voor het korps.

Een andere traditie is het samenzijn van de leden in hun eigen sectie, waar nog even met elkaar wordt stilgestaan bij het afgelopen seizoen. Cadeautjes worden uitgewisseld, en staffleden worden nog even bedankt voor de hulp. Wederom een berg emotie, omdat het voor sommigen de afsluiting is van hun muzikale loopbaan. Hierna staat het Chinese buffet klaar waar iedereen zijn/haar buik volpropt en daarna gaat de schakelaar om richting de show van die avond.

De secties gaan ieder hun eigen weg en starten met de warm-ups. Vandaag was er erg veel publiek, omdat Beatrix als eerste deelnemer na de pauze zou optreden. Op die manier konden veel fans ook nog een deel van de warm-up meemaken zonder iets te missen van de optredens in het stadion. Zeer speciaal is hierbij met name de afsluiting van de brass warm-up in de cirkel. Veel oudleden, staff, de color guard en andere fans worden omcirkeld door de horns, die daarna nog een paar stukken ten gehore brengen. Kippenvel, emotie, tranen… alles wat je nodig hebt vlak voor zo’n belangrijk optreden. En een van de laatste tradities is de samenkomst van heel de club, inclusief staff, bestuur en vrijwilligers na de warm-up bij de truck. Een laatste peptalk van Henk, een glas champagne, wederom wat tranen… iedereen is klaar voor de beste show van het seizoen.

En dan is het moment waar we het hele jaar voor gewerkt hebben eindelijk daar. Beatrix neemt alle emoties van de dag en het voorafgaande jaar mee het veld op, en geeft alles wat het in zich heeft. Iedereen loopt, speelt en performed zich helemaal leeg en op wat kleine schoonheidsfoutjes na is dit inderdaad de beste show van het seizoen. En dan gebeurt het, de laatste noot, de laatste release, en het hele stadion gaat uit zijn dak. Alle fans, inclusief de “anders gekleurden” staan op en belonen het korps met een staande ovatie. Beatrix heeft zich overtroffen en de grootste critici verbaasd. De club is van vreselijk ver gekomen, was afgeschreven door vriend en vijand, en toch staan ze er weer! Een zindering gaat door het korps heen terwijl ze van het veld marcheren. Als in een roes wordt het applaus in ontvangst genomen, een erehaag staat bij de uitgang en de staff staat met tranen in de ogen de club op te wachten. Jeroen geeft het commando ontspan, en alle emotie komt eruit. Geschreeuw, gejank, gelach… alles. Wat een top show, wat een top avond, wat een TOP CLUB!

De retreat laat lang op zich wachten, maar we zijn er klaar voor. Na deze show kan niemand ons nog iets maken. Niemand pakt ons deze avond nog af. Tijdens de retreat volgt de uitslag, Beatrix is op de 6e plaats geëindigd met een score van 82.65, op 7,5 punt van terechte winnaar Jubal. Zucht… prima, wat zou het ook, wij herinneren ons dat gevoel van de show en die ovatie, en dat maakt ons trots. De guard neemt nog even de Best Guard award mee naar huis en dat verzacht een klein beetje de pijn van de uitslag.

Eenmaal terug bij de truck en hapjeskar is het druk met fans en alumni en is het nog erg gezellig. Deze dag vol met wisselende emoties is er eentje die iedereen op zijn eigen manier zal herinneren, maar de trots en het Beatrix clubgevoel zullen altijd overheersen.

Beatrix feliciteert DCE 2009 Champion Jubal van harte met hun magische overwinning, en natuurlijk ook Jong Jubal als kampioen in de Cadet Class. En verder dankt Beatrix alle fans van harte voor hun steun en support in 2009, en met name tijdens deze schitterende Finals dag. Nog 1 week met 2 laatste optredens te gaan en dan gaat het seizoen definitief de geschiedenisboeken in. Op zaterdag 10 oktober maakt Beatrix een start met het nieuwe “Wicked”seizoen op de jaarlijkse Open Dag, waar uiteraard iedereen van harte welkom is. De nieuwe website is inmiddels online, dus kom de komende tijd regelmatig terug voor nieuws en updates.