Ook in het vrijwilligerswerk zijn er momenten waarvan je liever had dat ze niet waren voorgevallen en dat je op zo’n moment denkt: zat ik maar thuis met een goed glas wijn naar een goede film te kijken. Maar toch, er zijn des te meer situaties dat ik denk: ja, daar doe ik het nu voor. De momenten dat je trots bent of emotioneel geraakt wordt door mooie momenten. Afgelopen paasweekend had ik meerdere emotionele momenten. Dat je het gevoel hebt dat alles op z’n plaats valt, dat inspanningen beloond worden en gewoon trots mag zijn dat je van een club als de onze deel mag uitmaken.
Vrijdag 2 april heb ik het trainingskamp van Jong Beatrix bezocht en gezien hoe de jeugd in de leeftijd van 7 t/m 15 jaar intensief en geconcentreerd bezig is om een show van ruim 10 minuten in te studeren. Ga er maar aanstaan, de hele winter bezig geweest met het instuderen van muziek en ineens drie dagen buiten om op een voetbalveld allerlei moeilijke figuren te lopen en dan ook nog gelijktijdig je muziek te moeten spelen. Als ik dat proces aanschouw, dan is het goed te zien dat het in deze tijd nog steeds mogelijk is dat de huidige jeugd zowel cultureel als gedisciplineerd actief kan zijn. Maar niet alleen is de focus gericht op presteren, ook spel en ontspanning zijn vaste onderdelen van het trainingsweekend, waarbij je gelukkig ook mag constateren hoe respect en vriendschap hand in hand samen kunnen gaan.
Bij het trainingskamp van Beatrix’ ligt de lat toch weer even wat hoger, de doelstellingen scherper en de druk bij de staffleden is enorm. Tot hoever gaan wij het redden, hoe pakken de spelende leden de drill op, hoe kunnen wij het geheel effectief in coördinatie zetten? Allerlei vragen vooraf die bij staffleden, begrijpelijk, veel spanning veroorzaakt. De doelstelling was duidelijk en zeer ambitieus: de gehele show moet aan het einde van het weekend erin zitten, het liefst inclusief de coördinatie. Nou, ik heb gemerkt dat het niet aan de spelende leden lag, die hebben een mooie gedisciplineerde prestatie geleverd. Het lag ook niet aan de kook- of vervoersploeg, alles was keurig op tijd op de juiste plaats en het humeur werd op peil gehouden, niet in de laatste plaats door een goede verzorging van de catering.
Ik heb veel respect gekregen voor al onze staffleden die, vele vergaderingen, onderlinge overleggen en soms lastige issues later, het is gelukt om samen met de groep een prachtproduct heeft weten neer te zetten. Dat kan alleen maar met veel geduld, samenwerking en onmetelijke inzet: grote klasse. Tijdens de laatste run van het trainingsweekend van Beatrix’ stond ik op de heuvel een partij trots te zijn. Ik besefte hoe hard iedereen gewerkt had en dat het gelukt was om een bijna volledige run neer te zetten. Ondertussen had ik uit Hilversum ook al zeer positieve verhalen over het kamp van Jong Beatrix gehoord, die een dag eerder hun trainingsweekend afgesloten hadden. Ja, dan komt dat gevoel weer naar boven: Hier doe ik het allemaal voor.
Ik wil dan ook vanaf deze plek alle vrijwilligers, w.o. bestuur, staff, vervoersploeg, barmedewerkers, naaiploeg, gebouwbeheerder(s) en krantenophalers bijzonder bedanken voor hun inzet voor de Vereniging Beatrix Korpsen. Een open deur om te zeggen dat het zonder hen allemaal niet gelukt was. Zaterdag 24 april om 16.00 uur start de presentatie van het programma 2010 van Jong Beatrix, ABBA Rulez en Beatrix Drum & Bugle Corps, Wicked, The Music of Oz. Ik nodig iedereen van harte uit om te komen kijken waar wij het allemaal voor gedaan hebben.
Gerard Eijlers
| < Vorige | Volgende > |
|---|



